W pewnym spokojnym ogrodzie, gdzie wiatr szumiał jak kołysanka, a ptaszki śpiewały jak radio w niedzielny poranek, żył sobie Borys — terrier walijski znany w całej okolicy z jednego talentu.

W pewnym słonecznym miasteczku nad morzem, tuż obok budynku z napisem "Policia Local", rządziła… nie, nie pan policjant… tylko mewa! Nazywała się Majka i codziennie rano, o ósmej zero-zero, stawała na środku skrzyżowania i zaczynała swoją służbę

Dawno, dawno temu, w małym miasteczku zwanym Kocim Brodem, mieszkał kot o imieniu Klakier. Klakier był zupełnie zwyczajnym kotem: miał pręgowany ogon, białe wąsy i miękkie futerko.

Wśród zielonej, szumiącej łąki, stał sobie Domek Tadzik. Miał czerwone ceglane policzki, czarne gumiaczki z fundamentów i elegancką, szarą czapkę z dachówek. Na twarzy miał duże, szerokie oczy z szyb, którymi codziennie wypatrywał przygód.

W pewnym spokojnym domu na przedmieściach mieszkał sobie pies o imieniu Fafik. Był to kudłaty labradoodle – ani za duży, ani za mały, o miękkim futrze i radosnym spojrzeniu.

Natan siedział na strychu u dziadka, przeglądając stare mapy i książki. Nagle jego wzrok przyciągnęła pożółkła kartka z dziwnym znakiem przypominającym wąską dolinę otoczoną górami.

Pewnego pogodnego poranka kot Leo zeskoczył z tramwaju numer 1 na przystanku pod Wawelem, a zaraz za nim wyskoczyła Mia, trzymając w łapce notes pełen planów.

Na samym skraju szerokiego chodnika, tuż przy szarej kostce brukowej, wyrósł mały, zielony kiełek. Wiosenny deszczyk często go poił, a ziemia była jeszcze wilgotna i miękka.